…και σκουπιδαριό σωρός

Στο όνομα των εργασιακών τους δικαιωμάτων αποφασίζουν για την υγεία μας, την αισθητική μας, τα αντοχή των νεύρων μας.
H ‘πολτική’ επιλογή να εκθέτεις σε υγειονομικούς κινδύνους τους πολίτες μιας χώρας για να εκβιάσεις την κυβέρνηση -ενίοτε και αυτήν που σε προσέλαβε- δεν έχει να κάνει ούτε με συνδικαλισμό ούτε και με εργασιακά κεκτημένα.
Απολύτως κατανοητή η αγωνία των εργαζομένων της ΠΟΕ- ΟΤΑ αλλά οφείλουν να κατανοήσουν και αυτοί, ότι μπροστά στη συνεχόμενη ταλαιπωρία που υποβάλλουν ταξικούς και μη αντίπαλούς τους έχασαν το δίκιό τους.
Καλά κάνει ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης και αναθέτει προσωρινά σε ιδιωτικές εταιρίες την καθαριότητα της πόλης.
Εξάλλου και σε αυτές τις εταιρίες δουλεύουν εργαζόμενοι που επειδή, μάλιστα, ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα, αγωνιούν εξίσου για το μέλλον τους και τη διατήρηση της θέσης εργασίας τους.

Φονικό φορτηγάκι επιτίθεται ξανά στο Λονδίνο.
Αυτή τη φορά στόχος είναι μουσουλμάνοι έξω από ένα τέμενος. Μέχρι στιγμής καταγράφονται ένας νεκρός και 10 τραυματίες.
Θα είναι το ενδιαφέρον των ΜΜΕ και των πολιτών-δημοσιογράφων εξίσου υψηλό με αυτό που επέδειξαν 15 μέρες πριν, όταν ένα άλλο αυτοκίνητο σκόρπισε το θάνατο στην London Bridge;
Αγχωνόμαστε το ίδιο όταν ακούμε για μιαν επίθεση στην Ασία και μιαν αντίστοιχη στην Ευρώπη;
Λυπούμαστε το ίδιο όταν σκοτώνεται ένας λευκός Ευρωπαίος χριστιανός και ένας μαύρος Αφρικανός μουσουλμάνος;
Κανονικά θα έπρεπε.
Διαφορετικά όσο δεν υπάρχει ο ίδιος βαθμός αλληλεγγύης προς όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού, γλώσσας και χρώματος, η τρομοκρατία θα εξαπλώνεται και θα μας κτυπά πιο συχνά την πόρτα.

Από τον ελληνικό λαό να ζητήσετε συγνώμη...

«Πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη αν κάποιοι κατηγόρησαν και ονόμασαν κάποιους γερμανοτσολιάδες», είπε ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Παναγιώτης Κουρουμπλής.
(Πηγή: iefimerida.gr, ΠΟΛΙΤΙΚΗ 08|06|2017 15:34)


Είτε ζητήσετε συγνώμη είτε όχι την ζημιά την κάνατε "σύντροφε"!
Όσο για το " κάποιοι ", σου υπενθυμίζεται ότι έχουν όνομα. Λέγονται ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ και εσύ "σύντροφε" είσαι μαζί τους.
Οι δε άλλοι, οι γερμανοτσολιάδες, ήταν η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ήταν οι πρώην σύντροφοι σου.
Ήμασταν εμείς όλοι που βγαίναμε από προεκλογικές εκδηλώσεις του ΠΑΣΟΚ και δεχόμασταν προπηλακισμούς, που τρομάζαμε να φτάσουμε στα αυτοκίνητά μας για να γλυτώσουμε από αυτούς που επέλεξες "σύντροφε" για να συμπορευτείς.
Όχι, δεν θα δεχτούμε τη συγνώμη σας γιατί δεν είναι ειλικρινής.
Στην πραγματικότητα ζητάτε άλλοθι για τα δικά σας "ναι" στα νέα μνημόνια, για τα δικά σας "ja" στην Τρόικα.
Άλλοθι γιατί συνωστιζόσασταν ανερυθρίαστα στο κέντρο της Πλατείας και πολλοί από τους όψιμους συντρόφους σου έβγαζαν λογύδρια αναμοχλεύοντας τα σκοτεινά ένστικτα των αγανακτισμένων.
Γιατί οι αριστεροί Συριζαίοι μοιράστηκαν την Πλατεία με τους Χρυσαυγίτες.
Τι αισθανόσουν όταν εσύ, όντας μέσα στη Βουλή, γνώριζες ότι οι απέξω μούτζωναν, εσένα τον ίδιο, τους συναδέλφους σου και κυρίως τον θεσμό που οι πολίτες σε εξέλεξαν για να υπηρετήσεις;

Είναι εύκολο να ζητάτε συγνώμη, όμως δεν θα σας τη δώσουμε.
Όχι από μνησικακία αλλά γιατί δεν την αξίζετε.
Γιατί κάνατε το λαϊκισμό σημαία.
Γιατί στα δύσκολα δεν βάλατε πλάτη για τη χώρα.
Γιατί η ρητορική σας δίχασε το λαό.

Κηδεία και παραχάραξη της ιστορίας

Πολύ απίθανα πράγματα συμβαίνουν στις μέρες μας και μάλιστα μετά από νεκρώσιμες ακολουθίες.
Κάποιοι και πιο συγκεκριμένα κάποιος νομίζει πως ένας επικήδειος λόγος αρκεί για να ... ξαναγραφεί η ιστορία.
Πολιτισμός δε σημαίνει μόνο να σιωπούμε μπροστά στη σορό και μπροστά στο πένθος των οικείων.
Πολιτισμός, επίσης, σημαίνει πως δεν επιτρέπεται ο καθένας -ανεξάρτητα του θεσμικού μανδύα που φέρει- να παίρνει το μικρόφωνο και να λέει ότι του κατεβαίνει.

Ημέρα Μνήμης...

Ημέρα εθνικής μνήμης η σημερινή.
Τα αδέρφια μας εκδιώχθηκαν από τον τόπο τους, κυνηγήθηκαν, δολοφονήθηκαν.
19 Μάη και υποκλινόμαστε στο κουράγιο και στη δύναμη ψυχής των Ποντίων γιατί κατάφεραν, παρά τη λυσσαλέα επίθεση των Νεότουρκων, να κουβαλήσουν την πατρίδα στη ψυχή τους σ' όποια χώρα και να έφτασαν.
Γιατί συνεχίζουν να μεταλαμπαδεύoυν την αγάπη για τον άγνωστο Πόντο στη καρδιά των παιδιών τους είτε στην Ελλάδα, είτε στην Κύπρο, στην Αυστραλία και παντού στον κόσμο.
Γιατί σέβονται την καταγωγή τους και δεν λησμονούν τα χώματα των παππούδων τους.
Γιατί συνεχίζουν στο άκουσμα της λύρας να ταξιδεύουν με το νου στην Αμισό, την Τραπεζούντα και την Κερατώσουν.

Υπουργός είναι, ότι θέλει κάνει…

Πολλοί είναι αυτοί που διερωτώνται γιατί εξαφανίστηκαν οι αγανακτισμένοι τώρα που οι μισθοί και οι συντάξεις έφτασαν στο ναδίρ, η ανεργία κτυπά κόκκινο και επαναστατική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ανακαλύπτει τα καλά της εξουσίας.
Είναι απλό. Τώρα ξέρουν πως δεν θα υπάρξουν ξανά αγκαλίτσες και πατριωτικά τραγουδάκια με τα τότε πρωτοπαλίκαρα της πλατείας Συντάγματος.
Γιατί τα τότε επαναστατημένα πρωτοπαλίκαρα σήμερα κυβερνούν.
Ειδικά αν αισθανθούν ότι απειλείται η καρέκλα τους θα απαντήσουν με την χειρονομία που αρέσκεται ο κύριος Καμμένος.
Γι’ αυτό και καταντά απίστευτα κουραστικό να ακούμε και να διαβάζουμε κάθε φορά πόσο πολύ μας ξαφνιάζουν οι συμπεριφορές των κυβερνώντων και άλλων θεσμικών παραγόντων.
Μήπως να αναλογιστούμε την δική μας ευθύνη για το γεγονός ότι εκλέγονται και διαχειρίζονται τις ζωές μας τραμπούκοι, ανόητοι, φασίστες, ομοφοβικοί, ρατσιστές και αγράμματοι;
Πάντως δεν εκλέγονται από μόνοι τους.
Καλό είναι την επόμενη φορά που θα σταθούμε μπροστά στην κάλπη να έχουμε στο νου μας την εικόνα του Υπουργού Άμυνας της Ελληνικής Κυβέρνησης στον αγώνα υδατοσφαίρισης.
Η χειρονομία του δεν είναι τυχαία αλλά ενδεικτική για το ήθος και ύφος όλων όσων θεωρούν ότι είναι μόνιμοι εξουσιαστές.
Η δική μας ψήφος ταΐζει την αλαζονεία και την έπαρσή τους.
Γι’ αυτό κόψτε τους το «φαΐ» να απαλλαγούμε από αυτούς.

8 ώρες εργασία, 8 ώρες ελεύθερος χρόνος, 8 ώρες ύπνος…

Αμερική στο λυκόφως του 19ου αιώνα.
Σικάγο1η Μάη 1886, εργατική πορεία με αίτημα το οκτάωρο. Αστυνομική βία.
Τα αμερικανικά συνδικάτα είναι αποφασισμένα.
Απαγχονισμός 8 συνδικαλιστών που κρίθηκαν ένοχοι για το θάνατο ενός αστυνομικού. Αίμα και αγώνας.
Αγώνας και αίμα.
Για όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα και αυτονόητα και έφτασαν να συμπεριλαμβάνονται στις συλλογικές συμβάσεις, όπως λ.χ. οκτάωρο, άδεια διακοπών, άδεια ασθένειας ή λοχείας, χύθηκε αίμα και δόθηκαν πολύ δύσκολοι αγώνες.
Σήμερα που υποχωρούν παγκόσμια τα εργατικά/εργασιακά δικαιώματα οφείλουμε να κάνουμε τους δικούς μας αγώνες.
Για μας. Για την νέα γενιά. Για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Ας πάψουμε να προβάλλουμε την κρίση ως άλλοθι και ας τιμήσουμε την εργατική Πρωτομαγιά και τους αγώνες όλων των εργατών και εργαζομένων που κατοχύρωσαν το οκτάωρο και που έθεσαν τα θεμέλια για καλύτερες εργασιακές συνθήκες ξεκινώντας από τα πολύ-πολύ απλά:
- Καταγγέλλουμε την ανασφάλιστη εργασία
- Δεν κλείνουμε τα μάτια σε δουλεμπορικές πρακτικές επειδή τα θύματα είναι ξένοι εργάτες
- Επιδιώκουμε το οκτάωρο εργασίας και όχι τις ελαστικές μορφές απασχόλησης
- Πληρώνουμε τους εργαζόμενους κανονικά και δεν τους απειλούμε με απόλυση όταν διεκδικούν τα δικαιώματά τους
- Δεν απολύουμε τους εργαζόμενους και αν γίνει τότε τους δίνουμε την οφειλόμενη αποζημίωση
- Δεν εφαρμόζουμε σεξιστικές συμπεριφορές απέναντι στις γυναίκες εργαζόμενες και σεβόμαστε τη μητρότητα
- Στην παιδική εργασία λέμε όχι
- Να μην μπερδεύουμε τα εργατικά κινήματα και τα συνδικάτα με κομματικές στοχεύσεις
- Αντιμετωπίζουμε τον εργαζόμενο με αξιοπρέπεια αν θέλουμε να ονοματίζουμε και τους εαυτούς μας αξιοπρεπείς
- Προστατεύουμε την εργασία και την διεκδικούμε ως αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε πολίτη.
Καλό μήνα.